Η πρώτη εμπειρία ήταν μια πιτσαρία για take away
Το πρώτο έργο στο Ντουμπάι ήταν το PINZA!, ένα μέρος χτισμένο γύρω από το take away. Στο Sole DXB, το πλαίσιο άλλαξε εντελώς. Για πρώτη φορά, θα φέρναμε το εμπορικό σήμα σε ανθρώπους που είχαν βγει σε μια συναυλία ή για να χορέψουν και που συνάντησαν pinsa περνώντας από το περίπτερό μας.
Δύο χιλιάδες βάσεις, δύο ημέρες
Τις δύο ημέρες πριν από την εκδήλωση, η ομάδα κι εγώ ανοίγαμε χίλιες πίνσες την ημέρα. Κάθε βάση πέρασε από το άνοιγμα στο προψήσιμο: δύο χιλιάδες φορές συνολικά. Θυμάμαι τον πόνο στην πλάτη μου στο τέλος της δεύτερης ημέρας. Ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι, και αφού το κάναμε πρώτα άλλαξε η εξυπηρέτηση στο περίπτερο.
Όταν ξεκίνησε η μουσική
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, μπορούσαμε να επικεντρωθούμε στους ανθρώπους και τις πίνσες που έβγαιναν. Υπήρχε μουσική hip-hop, χορός το βράδυ, και τελικά μπορούσαμε κι εμείς να απολαύσουμε την ατμόσφαιρα. Για ένα μέρος συνηθισμένο στο take-out, η έξοδος από την κουζίνα τους ήταν μια πραγματική δοκιμασία. Η απόφαση που μας βοήθησε περισσότερο πάρθηκε δύο ημέρες πριν: πόση δουλειά έπρεπε να γίνει κάτω από το ήδη ολοκληρωμένο περίπτερο.
